ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٥٥ - سه استحباب هزار ركعت در ماه رمضان

نراقى (م ١٢٤٥ ق) در مستند الشيعة، هنگام نقل نمازهاى مستحبّ غير روزانه، چنين گفته است:

سوم. هزار ركعت نافله ماه رمضان، افزون بر نافله‌هاى مشخّص شده است.

اين هزار ركعت، طبق روايت و فتواى مشهورتر، مستحب است؛ بلكه از سيّد[١] و ابن ادريس حلّى‌[٢] و ديلمى‌[٣]، اجماع بر آن نقل شده است، امّا اين ادعاى اجماع با آنچه صاحب رياض المسائل از شيخ صدوق نقل كرده‌[٤] و شيخ طوسى در كتاب خلاف به اصحاب ما نسبت مى‌دهد[٥] و نيز با برخى روايات‌[٦] همخوان نيست ولى چون اين موارد، نادرند، شيخ صدوق خود در كتاب من لا يحضره الفقيه قائل به جواز شده است. و جواز، مستلزم استحباب است.[٧] پس، جواز آن، اجماعى است.[٨]

[١] الانتصار: ١٦٩.

[٢] السرائر: ١/ ٣١٠.

[٣] المراسم العلوية: ٨١.

[٤] رياض المسائل: ٤/ ١٩٥.

[٥] الخلاف: ١/ ٥٣١.

[٦] ر. ك: كتاب من لا يحضره الفقيه: ٢/ ١٣٧/ ١٩٦٥ و ح ١٩٦٦، وسائل الشيعة: ٨/ ٤٢ ٤٤/ أبواب نافلة شهر رمضان ب ٩ ح ١ ٣. نيز، ر. ك: سخن شيخ حرّ عاملى در تأويل و حلّ اين روايت‌ها.

[٧] ر. ك: كتاب من لا يحضره الفقيه: ٢/ ١٣٩ ذيل حديث ١٩٦٧. همچنين صدوق در الأمالى( ص ٧٤٦، مجلس ٩٣) ضمن توصيف آيين شيعه مى‌گويد:« نماز در ماه رمضان، مثل نماز در ماه‌هاى ديگر است. هر كس كه مى‌خواهد بيشتر بخواند، هر شب، بيست ركعت بخواند: هشت ركعت بين مغرب و عشا و دوازده ركعت پس از وقت عشا، تا آن كه از ماه رمضان، بيست شب بگذرد. سپس هر شب، سى ركعت نماز مى‌خواند: هشت ركعت در ميان مغرب و عشا و بيست و دو ركعت پس از عشا، و در هر ركعت،" حمد" و آنچه مى‌تواند، از قرآن بخواند، مگر در شب بيست و يكم و شب بيست و سوم، كه مستحب است اين دو شب را زنده بدارد و در هر شب، صد ركعت نماز بخواند، در هر ركعت، يك بار" حمد" و صد بار" قل هو اللّه"».

[٨] مستند الشيعة: ٦/ ٣٧٧.