ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٤٧ - ٧/ ٥ ترتيب نافلههاى ماه رمضان

چون شب شد، پيامبر ٦ ايستاد كه نماز بخواند. مردم، پشت سر او صف بستند. پيامبر ٦ رو به آنان كرد و فرمود:" اى مردم! اين نماز، نافله است و نافله به جماعت خوانده نمى‌شود. هر يك از شما به تنهايى بخواند و آنچه را خداوند از كتابش به او آموخته، بخواند. بدانيد كه در نافله، جماعت نيست". مردم، پراكنده شدند و هر كدام، جداگانه براى خودشان نماز خواندند.

چون شب نوزدهم ماه رمضان شد، پيامبر ٦ پس از غروب خورشيد، غسل كرد و با غسل، نماز مغرب را خواند. چون نماز مغرب و چهار ركعتى را كه در گذشته هر شب پس از نماز مغرب مى‌خوانْد، خواند، وارد خانه‌اش شد. چون بلال براى نماز عشا اقامه گفت، پيامبر ٦ بيرون آمد و با مردم نماز خواند. چون نماز پايان يافت، دو ركعت نشسته خواند، همچون هر شب. سپس برخاست و صد ركعت نماز خواند (در هر ركعت،" فاتحة الكتاب" و ده بار سوره" قل هو اللّه أحد"). چون از اين نماز فارغ شد، نمازى را كه هر شب در آخر شب مى‌خواند و نيز نماز وتر را خواند.

چون شب بيستم ماه رمضان شد، همچون شب‌هاى گذشته ماه رمضان، انجام داد: هشت ركعت، پس از مغرب و دوازده ركعت، پس از عشا.

پس چون شب بيست و يكم شد، هنگام غروب آفتاب، غسل كرد و در آن شب مثل شب نوزدهم، نماز خواند. و چون شب بيست و دوم شد، بر نماز خود افزود و هشت ركعت، پس از مغرب و بيست و دو ركعت، پس از عشا نماز بخواند.

شب بيست و سوم كه شد، باز غسل كرد، همچون شب نوزدهم و شب بيست و يكم، و مانند آن انجام داد».

گفته‌اند: از او درباره پنجاه ركعت نماز در ماه رمضان پرسيدند.