بانگ آشنايى سر داده است. بدانيد كه امروز روز مسابقه و فردا روز پيشى گرفتن است. گروِ اين مسابقه بهشت و پايان آتش است. آيا توبه‌كننده‌اى از گناه وجود ندارد كه پيش از فرا رسيدن مرگش توبه كند؟ و يا عمل‌كننده‌اى كه پيش از رسيدن روز تنگدستى و بدبختى‌اش عمل نمايد؟ خداوند، ما و شما را از كسانى قرار دهد كه از او بيم دارند و به اميد پاداش اويند.

آگاه باشيد كه امروز، روزى است كه خداوندْ آن را عيد قرار داده و شما را شايسته آن ساخته است. پس، خدا را ياد كنيد تا شما را ياد كند، و او را بزرگ بشماريد و تسبيح و تمجيد كنيد و او را بخوانيد تا پاسختان دهد، و از او آمرزشى بخواهيد تا شما را بيامرزد، و در پيشگاه او ناله و نيايش و توبه كنيد و به سوى او باز گرديد و زكات فطره خود را بپردازيد كه سنّت پيامبرتان و فريضه واجب پروردگارتان است. هر كس [بايد] زكات فطره را از سوى خود و همه خانواده‌اش (مرد يا زن، كوچك يا بزرگ، آزاد يا بنده) جدا كند؛ براى هر نفر: يك صاع از جو، يا يك صاع از خرما، يا نيم صاع از گندم، از درآمد پاك خود با رضامندى.

بندگانِ خدا! يكديگر را بر نيكى و تقوا يارى كنيد و به يكديگر مهربانى و عطوفت داشته باشيد؛ واجبات الهى را در آنچه به شما فرمان داده است، ادا كنيد (همچون: برپا داشتن نمازهاى واجب، پرداختن زكات‌ها، گرفتن روزه ماه رمضان، حجّ خانه خدا، امر به معروف و نهى از منكر، نيكى كردن به زنان و كنيزانتان) و در آنچه شما را از آن باز داشته، از خدا پروا كنيد و در پرهيز از: دادن نسبت ناروا به زنان پاك‌دامن، انجام دادن زشتى‌ها، شرابخوارى، كم گذاشتن در پيمانه و كاستن از وزن، اداى گواهى دروغ، فرار از جنگ، [در ترك همه اينها]، از خدا فرمان‌بُردارى كنيد.

خداوند، ما و شما را با تقوا نگه دارد و آخرت را براى ما و شما بهتر از اين دنيا قرار دهد! همانا بهترين سخن و رساترين پند، سخن خداى متعال است: أعوذ باللّه من الشيطان الرجيم؛ «بسم اللّه الرحمن الرحيم^ قل هو اللّه أحد^ ...» تا آخر سوره».

سپس نشست و برخاست و فرمود:

«خدا را سپاس. او را مى‌ستاييم و از او يارى و آمرزش و هدايت مى‌طلبيم. به او ايمان داريم و بر او تكيه مى‌كنيم و از بدى‌هاى خودمان و بدى‌هاى كارهايمان، به خداوند پناه مى‌بريم. هر كه را خدا هدايت كند، هدايت‌يافته است و هر كه را خدا گم‌راه كند، هرگز براى او سرپرستِ هدايتگرى نمى‌يابى.