ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٩٧ - ٣/ ٤ ٣ چگونگى نماز عيد

نيرويى، جز به سبب خداوند نيست».

سپس سوره «فاتحه» و سوره «و الشمس و ضُحيها» را مى‌خوانى. سپس تكبير مى‌گويى و چنين مى‌گويى:

«اللّه أكبر. پروردگارا! همه صداها در برابر تو خاشع‌اند، همه چهره‌ها براى تو خاضع‌اند، همه ديده‌ها در پيشگاه تو حيران‌اند.

اللّه أكبر. زبان‌ها از توصيف عظمتت ناتوان‌اند، پيشانى‌ها (اختيارها) همه به دست توست، تقدير و سامان همه كارها به سوى توست، و جز تو كسى درباره آنها حكم نمى‌راند و جز با تو، چيزى از آنها به كمال نمى‌رسد.

اللّه أكبر. دانش تو بر همه چيز، احاطه دارد، قدرت تو هر چيز را مغلوب مى‌كند، فرمانت در هر چيز، نافذ است، و همه چيز به تو استوار و پابرجاست.

اللّه أكبر. هر چيزى در پيشگاه عظمتت، فروتن است و هر چيزى در برابر عزّتت خوار است، و هر چيزى تسليم قدرت توست، و هر چيزى خاضع در برابر فرمان‌روايىِ توست؛ اللّه أكبر».

سپس تكبير مى‌گويى و در حالى كه به ركوع رفته‌اى، آنچه را در ركوع اوّلت گفتى، مى‌گويى. همچنين در سجده، آنچه را در ركعت اوّل گفتى، مى‌گويى. سپس تشهّد مى‌گويى، آن گونه كه در نمازهاى ديگر مى‌گويى و چون فارغ شدى، آنچه را براى دين و دنيا دوست داشتى، دعا مى‌كنى.

٨٨٥. تهذيب الأحكام (به نقل از ابو الصباح): از امام صادق ٧ درباره تكبير دو عيد پرسيدم. فرمود: «دوازده تكبير است: هفت تكبير در ركعت اوّل و پنج تكبير در ركعت ديگر. پس چون به نماز ايستادى، يك تكبير گفته، مى‌گويى:

" گواهى مى‌دهم كه معبودى جز خداوند نيست، كه يگانه‌اى بى‌شريك است؛ و گواهى مى‌دهم كه محمّد، بنده و فرستاده اوست.

خداوندا! تو اهل بزرگى و عظمتى، و اهلِ بخشندگى، توانمندى، قدرت، حكومت، و عزّتى. در اين روز، كه آن را براى مسلمانان، عيد، و براى محمّد ٦ مايه ذخيره و افزونى قرار داده‌اى، از تو مى‌خواهم كه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى و بر فرشتگان مقرّبت و پيامبرانِ فرستاده‌ات درود