ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٥٣ - د دعا پس از نماز صبح

بخشى؛ فقر مرا جبران كنى؛ بر بينوايى‌ام ترحّم نمايى؛ خوارى‌ام را عزّت بخشى؛ پستى‌ام را رفعت دهى؛ عائله‌ام را بى‌نياز گردانى؛ وحشتم را ايمن سازى؛ كمىِ مرا بيش كنى؛ روزىِ مرا با عافيت و آسانى و فروتنى، سرشار سازى؛ آنچه را از كار دنيا و آخرتم مرا اندوهگين ساخته، كفايتم كنى؛ مرا به خودم وا مگذارى تا نسبت به خودم ناتوان شوم و به مردم وا مگذارى كه طردم كنند؛ در دين و بدن و جسد و روحم و فرزندان و خانواده و دوستان و برادرانم و همسايگان باايمانم و زنان و مردان مسلمان و مؤمن (زندگان و مردگان از آنان)، عافيت دهى؛ و بر من تا زنده‌ام، نعمت ايمنى و ايمان عطا كنى.

همانا تو سرپرست، مولا، تكيه‌گاه و سَرور من و سرچشمه درخواست و جايگاه شِكوه و نهايت اشتياق منى. پس سرور و مولاى من مرا در اميدم مأيوس مساز و طمع و اميدم را تباه مكن!

به درگاه تو روى آورده‌ام، به [واسطه‌] محمّد و خاندان محمّد، و آنان را پيش خود روى خودم و جلوى نياز و تقاضا و خواهش و درخواستم قرار داده‌ام. پس، مرا به حقّ آنان در دنيا و آخرت، آبرومند و از مقرّبان قرار بده! تو شناخت آنان را بر من منّت نهاده‌اى؛ پس، سعادت مرا با آنان به پايان برسان! همانا تو بر هر چيز توانايى».

افزوده‌اى در اين دعا:

«با آنان [خاندان رسالت‌] بر من منّت نهاده‌اى. پس، كار مرا با سعادت، ايمنى، تن‌درستى، ايمان، آمرزش، رضوان، كاميابى و نگهدارى، به آخر برسان!

خداوندا! تو اميد ما براى هر نيازى. پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را عافيت بده، و هيچ يك از آفريدگانت را كه طاقتش را نداريم، بر ما مسلّط مكن و هر كار دنيا و آخرتمان را كفايت كن. اى صاحب شُكوه و بزگوارى! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و بر محمّد و خاندان محمّد رحمت آور و بر محمّد و خاندان محمّد سلام بفرست، مثل برترين صلوات و