ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٩٩ - ٢/ ٩ آن كه شب قدر را درمىيابد

٦٩٦. پيامبر خدا ٦: هر كس شب قدر، نماز عشا و صبح را به جماعت بخواند، بهره سرشارى از شب قدر برده است.

٦٩٧. پيامبر خدا ٦: هر كس نماز مغرب و عشا را به جماعت بخواند تا آن كه ماه رمضان سپرى شود، بهره سرشارى از شب قدر برده است.

٦٩٨. پيامبر خدا ٦: هر كس در ماه رمضان نماز عشا را به جماعت بخواند، شب قدر را دريافته است.

٦٩٩. الإقبال: در كتاب على بن اسماعيل ميثمى، چنين آمده است:

در نوشته‌اى كه اصل آن از امام سجّاد ٧ است، نقل شده كه آن امام، هرگاه ماه رمضان فرا مى‌رسيد، هر روز، يك درهم صدقه مى‌داد و مى‌فرمود: «شايد شب قدر را دريابم».[١]

ر. ك: ص ٥٤٥ (آداب شب بيست و هفتم/ نماز).

[١] سيّد ابن طاووس در ذيل اين حديث گفته است:« بدان كه مولاى ما، زين العابدين ٧، از همه مردم زمانش به شب قدر، داناتر بود و او در آن روزگار، صاحب امر و ويژه آگاهى از آن راز بود. و شايد مقصود از اين كه در آن ماه، هر روز صدقه مى‌داد، اين بود كه ديگران كه شب قدر را نمى‌شناختند، در دادن صدقات و انجام دادن كارهاى نيك در هر روز از ماه رمضان به او اقتدا كنند تا شب قدر را در يابند و آن شب را با صدقه وكار نيك درك كنند.

مى‌گويم: شايد مقصود مولاى ما امام سجّاد ٧ از هر روز آشكارا درهمى صدقه دادن، اين بوده كه خود را از دشمنان بپوشاند و بدين‌گونه وانمود كند شب قدر را نمى‌شناسد، تا از او نخواهند كه آن شب را به آنان بشناساند؛ چرا كه ايشان، در روزگارى بوده كه از حاكمان بنى اميّه تقيّه مى‌كرده است.

مى‌گويم: شايد هم مقصود امام ٧ آن بوده كه دشمنانش را خوار سازد تا آنان ندانند كه از شيعيان، چه ابراز مى‌شود. اين كه شب قدر، در يكى از سه شب است: شب نوزدهم ماه يا بيست و يكم يا بيست و سوم، مى‌تواند كيفرى براى دشمنان باشد به خاطر دشمنى‌شان».