ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٦٥ - ب دعاهاى بيست ركعت

عسكرى ٧‌[١] در سال ٢٥٥ [ق‌] نوشته‌اى صادر شد. وى همه نامه متقاعدكننده را نقل كرده است.

فرمود: «از جمله آنچه ميان دو ركعت از نافله‌هاى ماه رمضان مى‌خوانى، اين دعا باشد:

خداوندا! در آنچه حتمى مقدّر مى‌كنى، از فرمان قطعى، و در آنچه در شب قدر از امر حكيمانه خود جدا مى‌كنى، اين را قرار بده كه مرا از حُجّاج خانه با حرمت خويش قرار دهى؛ از آنان كه حجّشان پذيرفته، تلاششان پاداش‌يافته، و گناهانشان آمرزيده است؛ و از تو مى‌خواهم كه عمرم را در اطاعت خويش بلند گردانى و روزىِ مرا گسترده سازى، اى مهربان‌ترينِ مهربانان!».

ب دعاهاى بيست ركعت‌

٦٠٥. سيّد ابن طاووس (در الإقبال): آغاز مى‌كنيم به بيان دعاهاى كوتاه‌[٢] بين هر ركعت. اينها را از خطّ جدّم ابو جعفر طوسى كه خداوند، پيوسته با رحمت‌ها و عناياتش او را يارى كند نقل مى‌كنم. پس، از جمله آنهاست در تهذيب الأحكام و غير آن، از امام صادق ٧ كه:

[١ و ٢] «چون نماز مغرب و نوافل آن را خواندى، هشت ركعت مربوط به پس از مغرب را بخوان. چون دو ركعت را خواندى، تسبيح [حضرت‌] زهرا ٣ را پس از هر دو ركعت بگو و بگو:

خداوندا! تو نخستينى و پيش از تو چيزى نيست؛ و تو واپسينى و پس از تو چيزى نيست؛ و تو آشكارى و برتر از تو چيزى نيست؛ و تو نهانى و فروتر از تو چيزى نيست؛ و تو توانمند حكيمى.

خداوندا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و مرا در هر خيرى كه‌

[١] درآميزيم، به گونه‌اى كه عمل تو طبق توفيق تو براى كاميابى‌ات باشد و اگر توفيق عمل به همه را داشتى، برايت آشكار شده است كه خداوند متعال، تو را براى دادن شرافت خدمت و طاعتش پسنديده است. و اگر عذر شايسته و مانع روشنى داشتى، به دعاهاى كوتاه اكتفا كن.

مى‌گويم: كوتاه‌ترين دعاهايى را كه براى بين ركعات نافله‌ها ماه رمضان يافته‌ام، مى‌آورم و شايد آنها براى كسانى باشد كه از خواندن دعاهاى بيشتر در برخى زمان‌ها معذورند، يا افزون بر دعاهاى ديگر است(؛ چون در حديث فرموده است: از جمله دعاهايى كه مى‌خوانى)»( ر. ك: الإقبال: ١/ ٨٠).

[٢] در الإقبال( ج ١، ص ٨١ ١١٠)، پس از اين دعاهاى كوتاه، دعاهاى مفصّل ديگرى را از كتاب محمّد بن ابى قرّه در اعمال ماه رمضان آورده است.