«خداوندا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و مرا حِلمى ببخش كه درِ جهالت را بر من ببندد و از هر گم‌راهى، هدايتى ببخش كه با آن بر من منّت مى‌گذارى و بى‌نيازى‌اى ببخش كه با آن درِ هر نيازمندى‌اى را بر من مى‌بندى و نيرويى ببخش كه با آن هر ناتوانى‌اى را از من بر مى‌گردانى و عزّتى ببخش كه با آن مرا از هر خوارى‌اى كرامت مى‌بخشى و رفعتى ببخش كه با آن مرا از هر پستى‌اى بر مى‌آورى و امنيّتى ببخش كه با آن هر بيمى را از من بر مى‌گردانى و عافيتى ببخش كه با آن مرا از هر بلايى مى‌پوشانى و دانشى ببخش كه با آن هر يقينى را به رويم مى‌گشايى و يقينى ببخش كه با آن هر شكّى را از من مى‌زدايى و دعايى ببخش كه با آن همين امشب، در همين ساعت و هم‌اكنون، اجابت را برايم مى‌گسترى اى بزرگوار و بيمى ببخش كه با آن هر رحمتى را بر من مى‌گسترى و عصمتى ببخش كه با آن ميان من و گناهانْ فاصله مى‌اندازى تا آن كه با آن، پيش تو در ميان معصومان به رستگارى رسم، به رحمتت، اى مهربان‌ترينِ مهربان!».

و در شب دوم [مى‌گويى‌]:

«اى پشت و پناه پناهجويان! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و مرا دژ و پناهگاه باش! اى پناه پناهندگان! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و برايم پناهگاه و پشتيبان و ياور باش! اى فريادرس دادخواهان! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و براى من، فريادرس و پناه باش! اى سرپرست مؤمنان! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و برايم سرپرست باش!

اى پناه غم‌هاى اهل ايمان! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و غصّه‌ام را بزداى و اندوهم را برطرف كن و در اين ماه بزرگ، مرا به سعادتى برسان كه پس از آن، دچار شقاوت نشوم، اى مهربان‌ترينِ مهربانان!».

و در شب سوم [مى‌گويى‌]:

«خداوندا! عمرم را بلند گردان؛ روزى‌ام را وسعت بخش؛ جسمم را تن‌درستى بده؛ مرا به آرزويم برسان؛ اگر از اهل شقاوت بوده‌ام، مرا از ميان بدبختان‌

[١] سيّد ابن طاووس در الإقبال، اين دعاها را پس از دعاهاى پيشين با ترتيب و نقل ديگرى و نيز اندك تفاوت‌هايى در متن آنها آورده است.