ماه خدا - چ سوم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٨١ - ٥/ ٣ «دعاى مُجير» براى ايّام البيضِ ماه رمضان

و وسيله‌ام را در آن از ميان وسايل، فراهم ساز، اى آن كه اصرار اصراركنندگان، او را مشغول نمى‌سازد!»

[با اين دعا] گويا هر گرسنه‌اى را سير كرده است ....

و در روز بيست و هشتم [مى‌گويى‌]: «خداوندا! در اين روز، مرا در پوشش رحمت و توفيق و نگهدارى قرار بده و دلم را از عيب‌هاى موجب تهمت، پاك كن، اى مهربان به بندگان مؤمنش!»

كه اگر بهره‌اش را از بهشت با دنيا بسنجند، چهل برابر آن خواهد بود.

و در روز بيستم و نهم [مى‌گويى‌]: «خداوندا! در اين روز، شب قدر را نصيبم كن و هر سختى را برايم آسان بگردان و پوزش‌هايم را بپذير و بار گناهانم را از دوشم بردار، اى مهربان به بندگان مؤمنش!»

تا در بهشت براى او هزار شهر از طلا و نقره و زمرّد و لؤلؤ بسازند.[١]

و در روز سى‌ام [مى‌گويى‌]: «خداوندا! در اين روز، روزه‌ام را همراه با پاداش و پذيرش قرار بده، بدان‌گونه كه تو آن را مى‌پسندى و پيامبر از آن خرسند مى‌شود، در حالى كه شاخ و برگش با ريشه‌ها محكم باشد، به حقّ محمّد و خاندان پاكيزه و پاك او!»

تا خداوندْ او را به كرامت پيامبران و اوصيا، گرامى بدارد.[٢]

٥/ ٣

«دعاى مُجير» براى ايّام البيضِ‌[٣] ماه رمضان ٣

كفعمى، اين دعا را در البلد الأمين و المصباح روايت كرده و در حاشيه المصباح گفته است: «اين دعا كه" دعاى مجير" ناميده مى‌شود، داراى شأن‌

[١] زمرّد، از سنگ‌هاى قيمتى است. رنگ سبز روشن دارد و هر چه سبزتر باشد، بهتر و نفيس‌تر است و اصل اين واژه فارسى است( ر. ك: المنجد).

[٢] سيّد ابن طاووس، اين دعاها را بدون اسناد به معصوم در الإقبال در جاهاى مختلف آورده است، با اختلاف‌هايى كه در برخى الفاظ و عبارات وجود دارد. به مهم ترينِ اين موارد در پاورقى‌هاى گذشته اشاره شد.

[٣] ايّام البيض هر ماه، روزهاى سيزدهم، چهاردهم و پانزدهم آن ماه است.