هفدهم ماه ربيع الاوّل كه مولود نبى است به اين زيارت حضرت امير المؤمنين (ع) را زيارت كردند و اين زيارتى است كه محمّد بن مسلم روايت كرد؛ ليكن من در ميان اين دو روايت اختلاف بسيارى يافتم.

و ايضا منقول است از صفوان كه چون در خدمت حضرت امام جعفر صادق (ع) به كوفه آمدم در وقتى كه آن حضرت به ديدن منصور دوانيقى تشريف مى‌بردند در يك موضعى فرمود كه شتر را بخوابان كه اين قبر جدّم حضرت امير المؤمنين (ع) است. من شتر را خوابانيدم. به زير آمدند و غسل فرمودند و جامه‌هاى خود را تغيير دادند و فرمودند كه آنچه من مى‌كنم تو هم بكن. بعد از آن به جانب تلهاى نجف روانه شدند و فرمودند كه پاها را نزديك يك ديگر بگذار و سر را به زير انداز كه بدرستى كه از براى هر قدمى كه برمى‌دارى صد هزار حسنه در نامه عملت ثبت مى‌كنند و صد هزار سيّئه گناه محو مى‌كنند و صد هزار درجه در بهشت از برايت بلند مى‌كنند و صد هزار حاجت برآورده مى‌شود و مى‌نويسند از براى تو ثواب هر صدّيق و هر شهيدى كه مرده‌اند يا كشته شده‌اند. پس روانه شدند و من در خدمت ايشان روانه شدم با سكينه و وقار، و تسبيح و تقديس و تهليل مى‌كرديم و مشغول ذكر خدا بوديم تا به تلها رسيديم. حضرت ايستادند و به دست راست و چپ نظر كردند و چوبى كه در دست داشتند خطى كشيدند و فرمودند كه طلب كردم. اثر قبرى يافتم. آب ديده مبارك آن حضرت بر روى مقدّس او روان شد و فرمودند:

إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‌

، پس فرمودند كه:

السّلام عليك أيّها الوصىّ البرّ التّقىّ السّلام عليك أيّها النّبأ العظيم السّلام عليك أيّها الصّدّيق الرّشيد[١] السّلام عليك أيّها البرّ الزّكىّ السّلام عليك يا وصىّ رسول ربّ العالمين السّلام عليك يا خيرة اللَّه على الخلق اجمعين اشهد أنّك حبيب اللَّه و خاصّة اللَّه و خالصته السّلام عليك يا ولىّ اللَّه و موضع سرّه و عيبة علمه و خازن وحيه.

بعد از آن خود را بر روى قبر افكندند و فرمودند:

بأبي أنت و أمّى يا أمير المؤمنين يا حجّة الخصام بابى أنت و امّى يا باب المقام بابى أنت و

[١]- خ ل الشّهيد.