رفتند و دو ركعت نماز كردند پس سوار شدند و اندكى راه رفتند و به زير آمدند از چهارپا و دو ركعت نماز كردند. پس فرمودند كه اين جاى قبر حضرت امير المؤمنين (ع) است.

گفتم: آن دو جاى ديگر كه نماز كرديد چه بود؟ فرمود كه موضع سر حضرت امام حسين (ع) و منبر حضرت صاحب الامر (ع).

و خبر داد مرا وزير عظيم الشّان، خواجه نصير الدّين (ره)، به سند معتبر از مبارك خبّاز كه او گفت كه حضرت امام جعفر صادق (ع) در وقتى كه بحيره تشريف آورده بودند فرمودند به من كه استر و درازگوش را زين كن، و آن حضرت سوار شدند و بنده در خدمت ايشان سوار شدم تا به جايى رسيديم كه سيلاب آن موضع را گو كرده بود در نجف اشرف، و فرود آمدند و دو ركعت نماز كردند؛ پس اندكى پيش رفتند و از استر فرود آمدند و دو ركعت نماز كردند؛ پس اندكى پيش رفتند و دو ركعت ديگر نماز كردند و سوار شدند و برگشتند. من عرض كردم كه فداى تو شوم! دو ركعت اوّل و دو ركعت دويم و دو ركعت سيّم چه بود؟ فرمودند كه موضع دو ركعت اوّل موضع قبر حضرت امير المؤمنين (ع) بود و موضع دو ركعت دويم موضع سر مبارك حضرت امام حسين (ع) و موضع دو ركعت سيم موضع منبر حضرت قايم آل محمّد (ع) بود.

و منقولست از محمّد بن معروف بن هلال كه گفت: رفتم به حيره به خدمت حضرت امام جعفر صادق (ع) و از كثرت و ازدحام مردم كه به خدمت آن حضرت مى‌آمدند تا سه روز نتوانستم به ملازمت رسيد. روز چهارم آن حضرت مرا ديدند و نزديك طلبيدند و چون مردم متفرّق شدند متوجّه زيارت حضرت امير المؤمنين (ع) شدند و من از عقب آن حضرت رفتم و سخن ايشان را مى‌شنيدم و با ايشان راه مى‌رفتم در اثناى راه اراده بول كردن فرمودند؛ از راه دور شدند و در ريگ گوى ساختند و بول كردند؛ پس گوى ديگر كندند؛ آب از آنجا به اعجاز آن حضرت بيرون آمد؛ وضو ساختند و دو ركعت نماز كردند و از جمله چيزهائى كه شنيدم آن حضرت مى‌فرمودند اين دعا بود:

اللّهمّ لا تجعلنى ممّن تقدّم فمرق و لا ممّن تخلّف فمحق و اجعلنى من النّمط الاوسط

يعنى خداوندا! مرا مگردان از جماعتى كه پيش افتادند و سبقت گرفتند بر ائمّه معصومين يا بر مذهب حق و از حق‌