فرحة الغری ت علامه مجلسی - سید بن طاووس - الصفحة ١٩٩ - تعليقات
أنت أصوب منهم (١٢٨): تو درست مىگوئى.
إحمد (١٢٨): شكر كن.
مكروب (١٣٠، دوبار): مغموم و مهموم؛ غمگين.
حقّا على اللّه جلّ ذكره أن ... (١٣٠): بر خداوند عالميان واجب و لازم است كه ...
فرّج اللّه كربه (١٣٠): حقتعالى غم او را زايل گرداند.
فضل ... على (١٣٠): زيادتى ثواب ... بر ...
أين تسكن؟ (١٣٠): كجا مىباشى؟
تلقّى (١٣١): استقبال كردند.
تخاصموا (١٣١): ميان خود مناقشه و منازعه كردند.
بركت [الناقة] (١٣١): شتر ... خوابيد.
مقاما شامخا (١٣١): عمارت بسيار خوبى.
أصلا (١٣١): در اصل.
المجلس غاص بأهله (١٣٢): خانه پر بود از محدّثان.
خمر (١٣٢): شراب.
لؤلؤ (١٣٢): مرواريد.
تصوت بألوان الأصوات (١٣٢): به انواع صوتها نغمهسرائى مىكنند.
إذا كان يوم الغدير (١٣٢): چون روز غدير مىشود.
أهل السّموات (١٣٢): فرشتگان همه آسمانها.
يسبّحون للّه و يقدّسونه و يهلّلونه (١٣٢): تقديس و تهليل الهى مىكنند.
تطاير (١٣٢): به پرواز مىآيند.
تقع فى الماء (١٣٢): در آن آب فرومىروند.
تمرغ (١٣٢): مىغلطند.
يتهادون (١٣٢): بهديّه به يكديگر مىدهند و بتحفه براى يكديگر مىفرستند.