فرحة الغری ت علامه مجلسی - سید بن طاووس - الصفحة ١٩٣ - تعليقات
طلبه طلبا حثيثا (١٦٨): او را طلب بسيار كرد.
زاويه (١٦٩): كنج.
يبتهل بالدّعاء و القسم بمحمّد و آله [عليه و عليهم صلوات اللّه] (١٦٩): تضرّع خواهد كرد و خدا را قسم به محمّد و آل او خواهد داد [عليه و عليهم صلوات اللّه].
شقّ عصاى (١٦٩): لشكر مرا متفرّق كرده است.
القابلة (١٦٩): دايه.
خلع عليه خلع الوزارة (١٦٩): خلعت وزارت در او پوشانيد.
حافيا حاسرا (١٦٩): سروپا برهنه.
لمّا جنّه اللّيل (١٦٩): چون شب شد.
وليّى (١٧٠): دوست ما.
قعد (١٧٠): برخاست.
أقعد (١٧٠): برخيز.
ضامن السّمك (١٧٠): اجارهدار شكار ماهى كه در كشتى او شكار مىكرد.
القرى (١٧٠): دهات حوالى.
عزم على المضى (١٧٠): عازم رفتن شد.
نظر إلى نظرا عرفت الكراهية فى وجهه (١٦٥): به من كه نظر كرد يافتم كه خوشش نيامد.
خرّ ساجدا (١٦٥): به سجده افتاد.
على كبر (١٦٦): در اواخر سن.
ألتمس الخبر (١٦٦): معلوم كنم كه چه خبر است.
ردّ بصره (١٦٦): روشن شده است.
رجوت أن ... (١٦٦): گفتم چه خوش باشد كه ...
السّريّة (١٦٧): لشكر.
العرب (١٦٧): عربان.