فرحة الغری ت علامه مجلسی - سید بن طاووس - الصفحة ١٨٤ - تعليقات
ق (ص ١٧٢): «... فلما كان وقت صلاة الظهر، صلّى الظهرين و أتى الى داره و الرجل معه، فأحضر الطعام و أكلا و ...».
١٤١/ ١٢ پدرم علىّ بن طحال/ چنين است در مرعشى و اعظم.
ق (ص ١٧٣) و ن (١٥٣): «والدى محمّد بن طحال».
١٤١/ ١٣ سوراوى/ مرعشى: «سووارى». اعظم موافق ضبط ماست.
ن (ص ١٥٣) و ق (ص ١٧٣): «أبو البقاء بن الشيرجى السوراوى».
١٤١/ ١٤ عمامه سبزى/ ق (١٧٣): «عمامة زرقاء». در مرعشى روى ميم يكم «عمامه»، «» هست.
١٤٢/ ١ بنزد/ چنين است اعظم. مرعشى: «نزد».
١٤٢/ ١ بدوى كه/ چنين است در اعظم. مرعشى: «بدوى را».
١٤٢/ ٨ بقاء بن عنقود/ چنين است در اعظم. مرعشى: «بقاء بن عنقود».
ق (ص ١٧٥) و ن (ص ١٥٤) هم مؤيّد ضبط اعظم است.
١٤٢/ ١٧ هذا فِراقُ بَيْنِي وَ بَيْنِكَ/ عبارت از قرآن (س ١٨، ى ٧٨) است كه در فارسى جنبه مثل يافته.
مرحوم اديب مىفرمايد:
|
مشو جفت كس، باش همواره طاق |
بگو- ور كه موسى ست-: هذا فراق! |
|
(نگر: امثال و حكم، ص ١٨٩٩).
١٤٢/ ٢١ كناتينى/ چنين است در اعظم و مرعشى. البتّه در هر دو «كناتينى» نيز مىتوان خواند.
ق (ص ١٧٧) و ن (ص ١٥٧): «الكتاتيبى».
١٤٤/ ٦ كناتينى/ چنين است اعظم. مرعشى: «كنايتنى». ضبط اعظم را نيز مانند