فرحة الغری ت علامه مجلسی - سید بن طاووس - الصفحة ١٢٠ - باب هشتم در ذكر اخبارى كه از حضرت امام رضا(ع) در تعيين موضع قبر حضرت امير المؤمنين(ع) وارد شده است

عمارت بسيار خوبى ساختند، و امروز مدرسه مشهوريست، و از قم بيرون رفتند و به فريوند تشريف بردند و در آنجا معجزات بسيار از آن جناب به ظهور آمد و رفتند تا مرو را به قدوم شريف خود مشرّف ساختند و برگشتند به سناباد طوس و در آنجا شهيد شدند و به رفيق اعلى ملحق شدند؛ و كوفه را در اصل نديدند؛ لهذا زيارت آن حضرت نكردند، يعنى بحسب ظاهر، امّا مخفى به طىّ الارض ممكن است كه هر روز تشريف برده باشند.

و ابن همام در كتاب انوار ذكر كرده است كه حضرت امام رضا (ع) شيعيان را امر كردند به زيارت حضرت امير المؤمنين و ايشان را نشان دادند كه قبر آن حضرت در بيرون كوفه است در نجف اشرف.

و كالصّحيح منقولست از احمد بن محمّد بن ابى نصر بزنطى كه ما جمعى نزد حضرت امام رضا (ع) بوديم و آن خانه پر بود از محدثان. پس حكايت روز غدير را در ميان آوردند. بعضى از عامّه گفتند كه معلوم نيست اين واقعه يا فضيلت آن روز ظاهر نيست.

حضرت فرمودند كه شهرت روز غدير در آسمانها بيشتر از شهرت آنست در زمين.

بدرستى كه حق- تعالى- را در فردوس اعلى قصرى هست كه يك خشت آن از نقره است و يكى از طلا و در آن قصر صد هزار خيمه است يا خانه از ياقوت سرخ و صد هزار خيمه است از ياقوت سبز و خاك آن از مشك و عنبر است و در آن چهار نهر است: يكى از شراب و يكى از آب و يكى از شير و يكى از عسل، و در اطراف آن درختان هست از جميع ميوه‌ها و بر آن درختان مرغان هستند كه بدنهاشان از مرواريد است و بالهاشان از ياقوت و به انواع صوتها نغمه‌سرائى مى‌كنند و چون روز غدير مى‌شود فرشتگان همه آسمانها به آن قصر مى‌آيند و تقديس و تهليل الهى مى‌كنند؛ پس آن مرغان به پرواز مى‌آيند و در آن آب فرو مى‌روند و بر آن خاك مشك و عنبر مى‌غلطند؛ پس چون فرشتگان جمع مى‌شوند آن مرغها پرواز مى‌كنند و بالهاى خود را بر ايشان مى‌افشانند و درين روز نثار حضرت فاطمه زهرا- صلوات اللَّه عليها- را بهديّه به يك ديگر مى‌دهند و بتحفه براى يك ديگر مى‌فرستند.