و منقولست كه در شب زفاف حضرت امير المؤمنين و فاطمه زهرا ٨، درخت طوبى يا سدره مأمور شد كه بار و برگ عظيم بردارد و اهل بهشت از حور و غلمان همه در زير آن حاضر شدند و راحيل خطبه‌اى خواند در نهايت فصاحت و بلاغت و حضرت جبرئيل از جانب حضرت امير المؤمنين (ع) خطبه كرد و حق- سبحانه و تعالى- از جانب حضرت فاطمه ايجاب فرمود و حضرت جبرئيل از جانب حضرت امير المؤمنين قبول كرد؛ پس درخت طوبى يا سدرة المنتهى يا هر دو نثار كردند مرواريد و جواهر و برگهاى خود را بر ايشان و هر يك از حوران و غلمان بهره خود را از آن برداشتند و در روز غدير هر يك اينها را بهديّه از جهت ديگرى مى‌فرستند چون هر يك از اينها را بويى و زينتى هست كه ديگرى ندارد و در عرض سال از آن بو معطّرند تا عيد ديگر.

و چون آخر روز مى‌شود ندا مى‌رسد كه برگرديد به جاهاى خود كه شما را ايمن ساختند از خطا و لغزش تا سال ديگر مثل اين روز از جهت اعزاز و اكرام حضرت محمّد و حضرت امير المؤمنين ٨.

پس حضرت فرمودند كه اى پسر ابو نصر! در هرجا كه باشى سعى كن كه در روز غدير نزد حضرت امير المؤمنين (ع) حاضر شوى زيرا كه حضرت حق- سبحانه و تعالى- مى‌آمرزد جميع مؤمنين و مؤمنات و مسلمين و مسلمات را و درمى‌گذرد از گناهان شصت ساله ايشان و از آتش دوزخ آزاد مى‌كند دو برابر آنچه آزاد كرده است در ماه رمضان و در شب قدر و در شب فطر، و درهمى كه درين روز تصدّق كنند برابر است با هزار درهم كه به شيعيان اثنى عشرى دهند؛ پس هر چه مقدورت باشد احسان كن به برادران مؤمنت و شادگردان درين روز هر مؤمن و مؤمنه را.

پس فرمودند كه اى اهل كوفه! حق- سبحانه و تعالى- شما را خير بسيار كرامت فرموده است و بدرستى كه شما از آن مؤمنانيد كه حق- سبحانه و تعالى- دلهاى شما را از جهت ايمان امتحان فرموده است و بعد از اين خفّتها به شما خواهند رسانيد دشمنان شما و بر شما ظلمهاى بسيار خواهند كرد و امتحانها و آزمايشها با شما خواهد شد و بلاهاى پى در پى بر شما ريخته خواهد شد و عاقبت حق- سبحانه و تعالى- كه كشف غم‌