پيغمبرانى پى در پى فرستاد (و خداى تعالى فرمايد:) «و هر امّتى كه پيغمبرشان به سوى آنها آمد تكذيبش كردند، و ما بعضى را بدنبال بعضى هلاك كرديم و آنها را داستان نموديم».[١] بنى اسرائيل يك پيغمبر و دو پيغمبر را (در روز) مى‌كشتند و گاهى چهار پيغمبر مى‌كشتند تا آنكه گاهى در يك روز هفتاد نفر پيغمبر را كشتند و هنوز بازار كشتار رواج داشت، (يا هنوز بازارشان باز بود، كنايه از اينكه اين كشتار براى ايشان عادى شده بود و مانع از كسب و كار آنها نمى‌شد) و چون تورات بر موسى بن عمران نازل شد (موسى) به آمدن محمد ٦ بشارت داد و بين يوسف و موسى پيغمبرانى بودند. و وصى موسى يوشع بن نون بود، و او همان جوان او بود كه خدا در قرآن خبر داده است (اشاره است به داستان مسافرت حضرت موسى ٧ و يوشع بن نون براى تعليم از حضرت خضر ٧ كه داستان آنها را خداوند متعال در سوره كهف بيان فرموده است).

و هميشه پيغمبران به آمدن حضرت محمد ٦ بشارت مى‌دادند و اين است گفتار خداى تعالى: «مى‌يابند او را»-[٢] مقصود يهود و نصارى است- يعنى صفت محمد ٦ و نام او را «نوشته نزد

[١] مؤمنون: ٤٤.

[٢] اعراف: ١٥٧.