سوره شعراء آيه ١٠٥ تا آيه ١٢٢» قوم نوح پيغمبران را دروغ پنداشتند ...» يعنى كسانى كه بين او و آدم بودند «و به درستى كه خداى تو عزيز و مهربان است» (اشاره به) همين ماجرا است.

و چون دوران نبوت نوح سپرى شد و روزگارش به پايان رسيد خداى تعالى به او وحى فرمود:

به تحقيق دوران نبوتت سپرى شد و روزگارت به پايان رسيد پس علمى كه نزد تو است و ايمان و اسم اكبر و ميراث علم و نشانه‌هاى نبوّت را نزد ذريّه‌ات سام قرار ده؛ زيرا من آنها را از خاندان پيغمبرانى كه ميان تو و آدم بودند قطع نكردم، و زمين را بدون عالمى كه بوسيله او دين و راه اطاعت كردن من شناخته شود وانگذارم تا براى كسانى كه بين رفتن پيغمبرى و آمدن پيغمبرى ديگر به دنيا آيند وسيله نجات آنها باشد، و بين سام و هود پيغمبرى نيست، پس پيغمبرانى كه ميان نوح و هود بودند (دسته‌اى) پنهان و (دسته‌اى) آشكار بودند؛ و نوح ٧ فرمود: خداى تعالى پيغمبرى برانگيزد كه نامش هود است و او مردمان را به خدا دعوت كند و او را تكذيب كنند، و