الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٣٩٧ - حرف ميم
بدان گواهم، و لكن كشته نشود تا از او امامى به جا ماند كه امامان راهنما پس از او از وى باشند، سپس فرمود: امامان بعد از من هادى (يعنى على ٧ و در روايت اكمال پس از هر لقبى نام آن امام نيز ذكر شده و اين بنده ما بين هلالين گذاردم) و مهتدى (حسن) و ناصر (حسين) و منصور (على بن الحسين) و شفّاع «يعنى بسيار شفاعتكننده» (محمد بن على) و نفّاع «يعنى بسيار نفع رساننده» (جعفر بن محمد) و امين (موسى بن جعفر) و مؤتمن (على بن موسى الرضا) و امام (محمد بن على) و فعّال (على بن محمد) و علّام (حسن بن على) و كسى كه عيسى بن مريم پشت سرش نماز بخواند. پس فاطمه از گريه آرام شد.
سپس جبرئيل داستان آن فرشته و آنچه را به او رسيده است را براى پيغمبر صلّى اللَّه عليه و اله بيان كرد، ابن عباس گويد: پيغمبر صلّى اللَّه عليه و اله حسين را كه در پارچه پشمى پيچيده شده بود به دست گرفته و به طرف آسمان اشاره كرده فرمود: پروردگارا! به حق اين مولود بر تو، نه، بلكه به حق تو بر اين مولود و بر جدش محمد و ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب اگر براى حسين، فرزند على و فاطمه پيش تو مقام و منزلتى است از دردائيل خوشنود شو و پر و بال و مقامش را در صفوف فرشتگان