رسول خدا ايشان دوازده نفر بودند. فرمود: در آنها لاوى بن ارخيا بود؟ عرض كرد: اى رسول خدا او را مى‌شناسم و او كسى بود كه از بنى اسرائيل پنهان شد، سپس برگشت و شريعتش را پس از كهنگى آشكار كرد، و با قرسطياى پادشاه جنگ كرد تا كشته شد.

فرمود: هر چه در بنى اسرائيل بوده در امت من نيز بدون كم و زياد خواهد شد، و دوازدهمين فرزندم پنهان شود كه ديگر ديده نشود، و روزگارى بر امتم بيايد كه از اسلام جز نامش، و از قرآن جز نشانه‌اش باقى نماند؛ در آن هنگام خداوند اجازه خروجش دهد، پس (ظاهر شود) و اسلام را آشكار و دين را تجديد كند، سپس فرمود: خوشا به حال كسى كه ايشان را دوست بدارد، و خوشا به حال آن كه بديشان چنگ زند، و واى به حال كسى كه ايشان را دشمن دارد، پس نعثل از جا جست و جلوى روى رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله ايستاده اشعارى (كه ترجمه‌اش اين است) انشا كرد:

١- درود خداى بزرگ بر تو باد اى بهترين مردمان! ٢- تويى پيغمبر برگزيده و هاشمى مفتخر.

٣- به وسيله تو پروردگار ما را راهنمايى فرمود و در باره تو اميد دستوراتش را داريم.