الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛‌ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٣٦٤ - حرف عين

الحسين ٧ حديث كند كه آن حضرت مى‌فرمود: فرزندم باقر را نزدم حاضر كنيد، و مى‌فرمود:

به فرزندم باقر يعنى محمد (چنين) گفتم، من به او عرض كردم: پدر جان چرا او را باقر ناميدى؟

تبسّمى فرمود و پيش از آن نديده بودم كه تبسّم كند سپس سجده طولانى به جا آورد و شنيدم كه در سجده مى‌فرمود: پروردگارا سپاس سزاوار تو است بر آنچه ما اهل بيت را بدان انعام فرمودى، و اين كلمات را چند مرتبه تكرار كرد، سپس فرمود: اى فرزند، امامت در فرزندان اوست تا قائم ما قيام كند و زمين را از عدل و داد پر كند؛ و به درستى كه او امام و پدر امامان است، و معدن بردبارى و موضع علم و دانش است كه آن را به خوبى مى‌شكافد؛ به خدا سوگند او شبيه‌ترين مردمان به پيغمبر خدا است، عرض كردم: امامان بعد از او چند نفرند؟ فرمود: هفت نفر و از ايشان است مهدى كه در آخر الزمان به دين (حق) قيام كند.[١]

دويست و سى و هشتم: و در همان كتاب از عمر بن موسى وجيهى از زيد بن على ٧ حديث‌

[١] كفاية الأثر: ٢٣٧.