الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٦١ - حرف همزه
نود و پنجم: و به همين سند روايت كرده از رسول خدا ٦ كه فرمود: من در ميان شما دو چيز سنگين مىگذارم، كتاب خداى عز و جل هر كه او را پيروى كند بر هدايت است؛ و هر كه او را واگذارد بر گمراهى است، و بعد (از آن) اهل بيتم در باره اهل بيتم خدا را به ياد شما مىآورم (كه آنها را اذيت نكنيد و از انجام دستوراتشان سرپيچى نكنيد)- و اين فرمايش را سه مرتبه فرمود- به أبى هريره گفتم: اهل بيتش كيانند آيا زنهاى اويند؟ گفت: نه. اهل بيت او اصل و ريشه و برگزيدگان اويند، و آنها امامان دوازدهگانهاى هستند كه خداوند ايشان را ياد كرده در گفتارش «و آن (امامت) را گفتارى پاينده در اولاد او نهاد، سوره زخرف آيه ٢٧».[١]
نود و ششم: و در كتاب غيبت از اعمش از حضرت صادق ٧ در باب امامت حديثى نقل كرده كه ان شاء اللَّه تعالى در ضمن نام تميم بن بهلول (در حرف تاء در حديث ١٠٣) بيايد.[٢]
[١] كفاية الأثر: ٨٧.
[٢] راجع الحديث رقم( ١٠٣).