الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١١٥ - حرف همزه
خدا! شما را به پرهيزكارى و تقوى از خدايى كه بندگان از او بىنياز نيستند سفارش مىكنم، پس هر كه در تقوى رغبت نمايد در دنيا زهد ورزد، و بدانيد كه مرگ راه تمامى مخلوق و منزلگاه باقيماندگان است، ماندگان را برگيرد؛ و به هم پيوستن فراريان از مرگ او را درمانده نكند، كه دنيا سراى فنا و نابودشدنى است، و بر اهلش رخت بر بستن از آن مقدّر شده است، و دنيا (در كام) شيرين (و در نظر) سبز و خرّم است، براى طالب و خواهانش شتاب كند، پس كوچ كنيد از آن.
خدايتان رحمت كند به بهترين متاعى كه نزد شما است؛ و از دنيا بيش از آنچه به شما رسيده نخواهيد، و ديدگان خود را به چيزهايى كه خوشگذرانان از آنها بهره گيرند باز مكنيد، آگاه باشيد كه دنيا تغيير نموده و پشت كرده و رفتن او نزديك شده و به جدايى آگاه مىنمايد، و آخرت نزديك و آشكار شده است؛ اى جماعت مردم! گويا من بر حوض كوثرم و جمعى از شما بر من وارد شوند و دستهاى را عقب رانند. من گويم: پروردگارا اينان از من و از امّت منند؟ گويند: آيا هيچ مىدانى اينان پس از تو چه كردند؟ به خدا سوگند پس از تو زمانى نگذشت كه به رفتار پدران