الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛‌ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٨٧ - حرف همزه

پيغمبران و رسولان و حكما و امامان راهنما است؛

و همين بيان دستاويز ايمانى است كه پيشينيان از شما بوسيله آن نجات يافتند، و به همين وسيله نجات يابد كسى كه پيروى ائمه را بنمايد، و خداوند متعال در كتاب خود بيان فرموده است: «و نوح را پيش از اين هدايت كرديم و از نژادش داود و سليمان و ايوب و يوسف و موسى و هارون را (هدايت كرديم) و چنين پاداش دهيم نيكوكاران را. و زكريا و يحيى و الياس هر كدام از شايستگانند. و اسماعيل و اليسع و يونس و لوط و هر يك را بر جهانيان برترى داديم. و از پدرانشان و نژادشان و برادرانشان و آنها را برگزيديم و به راه راست راهنمايى كرديم. آنانند آن چنان كسانى كه كتاب و حكم و نبوت به آنها داديم پس اگر اينان بدان كافر شدند ما بر آنها مردمى را گماشتيم كه كافر به آنها نيستند. سوره انعام آيه ٨٤- ٨٧» و مقصود كسانى از اهل بيت است كه گماشته بر فضل هستند از پدران و برادران و نژاد (پيغمبران) و اين گفته خداى تعالى است كه فرمايد: «اگر امّتت بدان كافر شوند» ما اهل بيتت را گماشتيم به آن ايمانى كه تو را بدان فرستاديم، و آنها هرگز كافر بدان نشوند و آن‌