و نيز ابراهيم كرخى روايت كرده كه گويد: عرض كردم به حضرت صادق ٧ يا مردى به وى عرض كرد: خدايت نيكى دهد آيا على ٧ در دين خدا قوى نبود؟ فرمود: چرا، عرض كرد: پس چگونه مردمان بر او غالب آمده و آنها را دفع نكرد و چه چيز او را از دفاع جلوگيرى كرد؟ فرمود: يك آيه از كتاب خدا جلوى او را گرفت، عرض كردم: كدام آيه؟ فرمود: گفتار خداى تعالى «اگر جدا مى‌شدند هر آينه عذاب مى‌كرديم آنان را كه كفر ورزيدند از ايشان عذابى دردناك» به درستى كه از براى خداى تعالى امانتهايى از مؤمنين در صلبهاى مردمانى از كفار و منافقين مى‌باشد؛ و تا آن امانتها خارج نمى‌شد على ٧ آنها را نمى‌كشت، و همين كه آن امانتها بيرون آمد بر هر كه بايد پيروز شود پيروز شد و او را كشت، و همچنين قائم ما اهل بيت ظاهر نخواهد شد تا آنگاه كه ودايع خداى عز و جل بيرون آيد، همين كه بيرون آمد بر هر كه بايد پيروز شود و پيروز گشته او را بكشد.

و نيز از منصور بن حازم از حضرت صادق ٧ در همين آيه روايت كرده كه فرمود: