جواب گوييم: زيادى جمعيت در هيچ دين و مذهبى دليل بر حقانيت آن نيست، زيرا ما در هر زمان كه نگاه كنيم مى‌بينيم كه پيروان حق كم، و پيروان باطل بسيار بوده‌اند، و اين مطلب براى آن كس كه در قرآن مجيد و كلام خدا تأمل و دقت كند واضح و روشن است، و خداى تعالى در چند آيه از سوره شعراء فرموده است «و بيشتر ايشان مؤمن نيستند»[١] و در حديث آمده كه نشانه حق دسته‌هاى كم و قليل‌اند، پس با اين وضع چگونه كثرت و زيادى نشانه حقيقت است بلكه عكس آن به حقيقت نزديكتر و استدلال به آن صحيح‌تر است.

ايراد نهم: اينكه در بعضى از روايات شما اجمال است (و در آنها فقط امامان يا دوازده امام نقل شده و دليل بر اينكه مقصود امامان شما است نمى‌شود)؟

جواب گوييم: در برخى از اين روايات به تفصيل نام امامان و نام پدران آنها ذكر شده؛ و در برخى نيز اجمال است، و در مقام جمع بين اين گونه از روايات مجمل حمل بر مفصل مى‌شود چنانچه در علم اصول ثابت شده، و نيز گوييم هر گاه كه امامان دوازده نفرند امامت امامان ما به طور مسلم‌

[١] شعراء: ٨.