الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٥٢٨
تفتازانى و غير ايشان از بزرگان آنها بر خلاف اين روايات عمل كردهاند؟
جواب گوييم: پيروى از امثال ايشان بدون دليل تقليدى بيش نيست و از اين گونه تقليدها در آيه شريفه نهى شده خداى تعالى فرمايد: «و گفتند پروردگارا همانا ما فرمان برديم از مهتران و بزرگان خويش پس ما را از راه گمراه ساختند، سوره احزاب، آيه ٦٧» و نيز فرموده «و بدينسان نفرستاديم پيش از تو در شهرى ترسانندهاى جز آنكه گفتند هوسرانانش كه يافتيم پدران خويش را بر ملتى و ماييم هر آينه پيرو نشانيهاى آنان، گفت و اگر چه بياوريم شما را به راهنماتر از آنكه يافتيد بر آن پدران خويش را گفتند همانا ماييم بدان چه فرستاده شديد بدان كافران، پس انتقام گرفتيم از ايشان پس بنگر چگونه بود عاقبت تكذيبكنندگان، سوره زخرف آيه ٢٣- ٢٥» بلكه بر هر مكلفى واجب است كه از دليل و برهان در عقايد دينيه پيروى كند، زيرا امامت رديف و همدوش نبوت است و آن دو با هم دو ركن از ايمان هستند و ناچاريم در آن دو از دليل، پس هر گاه كسى آن را ادعا كرد مطالبه دليل از او مىكنيم، و هم چنين هر كس ادعا كرد در طريق راستى و هدايت در امر نبوت و امامت هست از او مطالبه دليل كنيم، و هر كه بدون دليل شرعى كه