جواب گوييم: در خبر متواتر عدالت راويان آن شرط نيست، بلكه اسلام آنها نيز لازم نيست چنان كه در علم اصول ثابت شده، آنچه شرط است آن است كه جمعى كه انسان از تبانى كردن آنها بر دروغ مطمئن باشد، و عقل اجتماع آنان را بر دروغ جايز نداند به چيزى خبر دهند، بنا بر اين براى شخص با انصاف كه از حق دور نشده باشد از اين روايات علم حاصل مى‌شود (و اين ايراد جلوى حصول علم را از اين روايات نمى‌گيرد).

ايراد سوم: برخى از نقل‌كنندگان اين روايات قائل به امامت ابو بكر و عمر و عثمان هستند و برخى ديگر از پيروان زيد بن على و رافضه (آنان كه پس از مدتى دست از زيد بن على برداشتند) هستند پس چرا آنان به اين روايات عمل نكرده بلكه مخالفت كردند؟

جواب گوييم: مكلف از خداى تعالى دو چيز فهم كرده يكى علم و ديگرى عمل و همين مكلف اين را بر خود واجب كرده، در صورتى كه يكى از آن دو مستلزم آن ديگرى در خارج نيست، پس ممكن است علم براى آنان حاصل شود ولى عمل بر طبق آن علم حاصل نگردد، كه طرف‌