الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٤٣٩ - حرف واو
دوست داشته و هر كه تو را دوست بدارد مرا دوست داشته است، و من اين فضيلت را براى او قرار دادم، و به تو عطا كردم كه از صلبش يازده مهدى باشند كه همهشان از نژاد تو از (دخترت فاطمه) بكر بتول هستند،
و آخرين مرد ايشان كسى است كه عيسى بن مريم پشت سرش نماز كند، و زمين را از عدل و داد پر كند چنانچه از ظلم و جور پر شده باشد، به وسيله او (گمراهان را) از هلاكت برهانم؛ و از گمراهى هدايت كنم، و به وسيله او (كوران را) از كورى بهبود بخشم، و (مريضان را) از مرض شفا عنايت كنم. عرض كردم: پروردگارا اين در چه زمان است؟ خداى عز و جل به من وحى فرمود: اين آن زمان است كه دانش و علم برداشته شود؛ و نادانى و جهل ظاهر گردد، خوانندگان (قرآن) بسيار ولى عمل بدان كم گردد و كشتار بسيار شود، فقيهان راهنما و هادى كم شوند ولى فقيهان گمراهى و خيانتكار بسيار شوند، شعراء زياد گردند؛ امّتت گورستانها را مسجد گيرند، قرآنها زينت شود، و مساجد به زيور آراسته گردد، ظلم و فساد زياد شود، و منكر آشكار گردد و امتت بدان امر كنند و از كار نيك نهى كنند، مردان به مردان و زنان به زنان اكتفا كنند، اميران (و فرماندهان) كافر گردند، و دوستانشان از نابكاران و ياورانشان از ستمكاران و صاحبان رأى از فاسقان باشند؛ در اين هنگام سه خسف