الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٤٣٣ - حرف واو
آن گفتار شما مردمان يهود است كه عزيز فرزند خدا است، و خدا براى خود فرزندى نمىداند.
جندل گفت: «اشهد ان لا اله الا اللَّه ...» گواهى دهم كه جز خداى يگانه خدايى نيست و گواهى دهم كه به حقيقت تو محمد رسول خدايى سپس جندل عرض كرد: دوش حضرت موسى بن عمران ٧ را در خواب ديدم به من فرمود: اى جندل! به دست محمد اسلام آور، و به اوصياى پس از او متمسك شو و خداوند اسلام را روزى من فرمود و مسلمان شدم اكنون از اوصياى خود مرا آگاه فرما تا به آنان متمسك گردم؟ فرمود: اى جندل! اوصياى پس از من به عدد نقيبان بنى اسرائيل هستند. عرض كرد: اى رسول خدا به طورى كه ما در تورات ديدهايم آنها دوازده تن بودهاند. فرمود: آرى، امامان پس از من دوازده نفرند. عرض كرد: اى رسول خدا! همگى آنها در يك زمانند؟ فرمود: نه، بلكه يكى پس از ديگرى بيايند، و تو به جز سه نفر آنان را درك نخواهى كرد، اوّلى آنها سيّد اوصياء و وارث پيغمبران پس از من و پدر امامان على بن ابى طالب ٧ است، سپس دو فرزندش حسن و حسين هستند، پس (اى جندل) به دامان ايشان پس از من چنگ بزن، و نادانى نادانان (و انكارشان آنها را) گولت نزند، و هنگامى كه زمان ولادت فرزند (حسين ٧)