الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛‌ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٤١٢ - حرف ميم

هدايت شده مى‌يابيد، و اگر مخالفتشان كنيد اختلاف تا روز قيامت در ميان شما باشد، عرض كردم: اى بانوى من پس براى چه از گرفتن حقش خوددارى كرد؟ فرمود: اى ابا عمر رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله فرمود: مثل امام- (يا آنكه فرمود: مثل على)- همانند كعبه است كه به سوى او روند و او به جانب كسى نيايد؛

سپس فرمود: به خدا سوگند اگر حق را بر اهلش واگذارده بودند و از عترت پيغمبرشان پيروى كرده بودند در باره خداوند دو نفر (با هم) اختلاف نمى‌كردند و گذشتگان و آيندگان (امامت) را از هم ارث مى‌بردند تا قائم ما كه نهمين فرزند حسين است قيام كند، و لكن آن كس كه خدايش به عقب انداخته مقدّم داشتند و آن كس كه خدايش مقدّم داشته به عقب انداختند تا آن گاه كه فرستاده حق (و رسول خدا) را در لحد نهاده و به خاك سپردند، و خواسته دل خود را برگزيده (و پيرويش كردند) و به رأى خود عمل نمودند، نابودى بر آنها باد آيا نشنيده‌اند كه خداى تعالى فرمايد: «و خداى تو بيافريند آنچه خواهد و برگزيند و براى ايشان برگزيدن نيست، سوره قصص، آيه ٦٨» بلى شنيده‌اند ولى اينان همچنانند كه خداى تعالى فرموده: «زيرا كور نشوند ديدگان و لكن كور شوند دلهايى كه در سينه‌هاست، سوره حج، آيه ٤٦»