الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٣٧١ - حرف غين
دوازده نفر بودند، عرض كردم: پروردگارا اينان كه مىبينم كيانند؟ فرمود: اى محمد اين نور وصىّ و دو سبط تو است، و اينها انوار امامان از نژاد تو است به سبب ايشان ثواب دهم و به سبب ايشان عقوبت كنم (يعنى ميزان در ثواب و عقاب دوستى و دشمنى ايشان است).[١]
دويست و چهل و چهارم: و در كتاب عيون اخبار الرضا از غياث بن ابراهيم از حضرت صادق از پدرش محمد بن على از پدرش على بن الحسين از پدرش حسين بن على : حديث كند كه فرمود: از امير المؤمنين ٧ پرسيدند از معناى گفتار رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله كه فرمايد: من بعد از خود دو چيز سنگين ميان شما مىگذارم: كتاب خدا و عترتم، عترت كيست؟ فرمود: من و حسن و حسين و امامان نهگانه از فرزندان حسين كه نهمىشان مهدى و قائم ايشان است، از كتاب خدا جدا نشوند و كتاب از آنها جدا نشود تا در كنار حوض بر رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله وارد شوند.[٢]
[١] كفاية الأثر: ٢٤٤.
[٢] عيون الأخبار ١: ٥٧.