الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٣٤٠ - حرف عين
پس مردى كه عامر بن كثيرش مىناميدند برخاست و عرض كرد: اى امير مؤمنان! ما را از پيشوايان كفر و خلفاء باطل آگاه ساختى؛ اكنون ما را از پيشوايان حقّ و زبانهاى راستگو بعد از خودت آگاه كن، فرمود: آرى آن عهدى كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله به من سفارش كرده كه اين امر خلافت را دوازده نفر امام كه نه نفرشان از صلب حسين ٧ هستند مالك شوند و به تحقيق كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله فرمود: هنگامى كه مرا به آسمان بالا بردند به ساق عرش نظر كردم در آن نوشته بود «لا إله إلّا اللَّه محمّد رسول اللَّه» خدايى جز خداى يگانه نيست، محمد رسول خدا است و او را به وسيله على مدد كرده و به او ياريش دادم و دوازده نور ديدم، عرض كردم: پروردگارا اين انوار از آن كيست؟ به من ندا شد: اى محمد اينها نور امامان از فرزندان تو است، من عرض كردم: اى رسول خدا آيا نامشان را براى من بيان نمىفرمايى؟ فرمود: چرا تو پس از من امام و خليفه هستى، دين مرا ادا كنى و به وعدههاى من وفا كنى و پس از تو دو فرزندم حسن و حسين، و بعد از حسين فرزندش على بن الحسين زين العابدين، و پس از على فرزندش محمد است كه به باقر خوانده شود، و بعد از او فرزندش جعفر است كه به صادق خوانده شود، و پس از او فرزندش موسى است