كند كه فرمود: امامان دوازده نفرند، عرض كردم: اى فرزند رسول خدا نامشان را براى من بيان فرما، فرمود: از گذشتگان على بن ابى طالب و حسن و حسين و على بن الحسين و محمد بن على هستند، سپس منم. عرض كردم: اى فرزند رسول خدا پس از شما كيست؟ فرمود: من به فرزندم موسى وصيت كرده‌ام و او است امام بعد از من؛ عرض كردم: پس از موسى كيست؟ فرمود:

فرزندش على كه او را «رضا» خوانند و در زمين غربت از خراسان دفن شود، و پس از على فرزندش محمد، و بعد از محمد فرزندش على است، و پس از على فرزندش حسن، و مهدى از فرزندان حسن :، سپس فرمود: حديث كرد براى من پدرم از پدرش از جدش على بن ابى طالب : كه فرمود: رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله فرمود: چون قائم ما خروج كند سيصد و سيزده نفر مرد به عدد مردان (جنگ) بدر نزد او گرد آيند، پس همين كه هنگام خروجش شود شمشيرى دارد كه در غلاف است، پس آن شمشير ندايش كند برخيز اى ولى خدا و دشمنان خدا را بكش (و نابود كن).[١]

دويست و بيست و هفتم: و نيز در همان كتاب از علقمة بن قيس حديث كند كه گفت:

[١] كفاية الأثر: ٢٦٢.