الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٥٣ - حرف سين
فرمود: هر كه را من سزاوارترم به او از خودش، على به او از خودش سزاوارتر است. آن گاه خداوند (اين آيه را) نازل فرمود «امروز دينتان را براى شما كامل گردانيده و نعمتم را بر شما تمام نموده و اسلام را دين شما اختيار كردم، سوره مائده، آيه ٣» سلمان عرض كرد: اى رسول خدا اين آيات در باره على به تنهايى است؟ فرمود: بلكه در باره او و اوصياى من تا روز قيامت مىباشد. عرض كرد: اى رسول خدا نام ايشان را براى من بيان فرما، فرمود: على وصى و وزير و وارث و خليفه من در امّتم، و ولى هر مؤمنى پس از من، و يازده امام از فرزندانم كه اوّلى ايشان فرزندم حسن، سپس فرزندم حسين، سپس نه نفر از فرزندان حسين يكى پس از ديگرى، ايشان قرين قرآنند و قرآن با ايشان است، از قرآن جدا نشوند تا در كنار حوض بر من وارد شوند؟
پس در اين هنگام دوازده نفر از بدريّين (كسانى كه در جنگ بدر در ركاب پيغمبر ٦ حاضر بودند) به پا خواستند و گفتند: ما گواهى مىدهيم كه همين طور كه فرمودى بدون كم و زياد از پيغمبر صلّى اللَّه عليه و اله شنيديم. بقيه هفتاد نفر از بدريّين كه با على ٧ در جنگ صفين بودند گفتند: هر