(بنا بر اين ترجمه ضماير به امت ارجاع داده شد و امكان دارد با قدرى تغيير در عبارت ضماير را به حديقة برگرداند و «حبّا» نيز به فتح حاء خوانده شود لكن روايت در اكمال نيز به همين عبارت بود، و علىّ اى حال خالى از اجمال نيست) و چگونه هلاك شوند امّتى كه من اولشان باشم، و پس از من دوازده نفر از سعيدان خردمند و عيسى بن مريم آخرشان باشد، در اين ميانه كسانى كه نتيجه آشوب و فتنه هستند هلاك شوند كه آنها از من نيستند و من از آنها نيستم.[١]

مؤلف مى‌گويد: و همين حديث را صدوق در كتاب غيبت خود نيز روايت كرده است.[٢]

صد و بيست و سوم: و در كتاب نصوص از حسين بن على بن الحسين حديث كند كه گفت:

مردى از پدرم ٧ از (عدد) امامان پرسيد، فرمود: دوازده نفرند، هفت نفر از صلب اين (است) و دست خود را بر شانه برادرم محمد (بن على باقر) گذارد.[٣]

[١] الخصال: ٤٧٦.

[٢] كمال الدين: ٢٦٩.

[٣] كفاية الأثر: ٢٣٨.