موسى بن جعفر و على بن موسى و محمد بن على و على بن محمد، سپس امام حسن، و بعد از او محمد بن حسن بن على- درود خدا بر او باد- تا به امروز يكى پس از ديگرى (امام و پيشوا هستند) ايشان عترت رسول خدا ٦ هستند، كه معروفند به وصيت و امامت و زمين در هيچ عصر و زمان و دوره و آنى خالى از آنان نيست،

و ايشانند ريسمان محكم و پيشوايان راهنما، و حجت بر اهل دنيا، تا اينكه خداوند زمين و اهل آن را به ارث برد، و هر كه مخالفت آنها كند گمراه و گمراه‌كننده و واگذارنده حق و هدايت است، و ايشانند مفسّر قرآن، و گويندگان از جانب رسول خدا ٦ و هر كه بميرد و آنها را به امامت نشناسد به مردن زمان جاهليت مرده است، آيين آنها:

پارسايى، پاكدامنى، راستى، صلاح، اداى امانت به صاحبش چه نيكوكار (باشد) يابد و زشت كردار، و طول سجده، و شب‌زنده‌دارى، پرهيز از محرمات، انتظار فرج با بردبارى، خوش سلوكى با مردم، خوش رفتارى با همسايه است، سپس تميم بن بهلول گفت: ابو معاويه از اعمش‌