الإنصاف فی النصّ علی الأئمة الإثنی عشر ت رسولی محلاتی - البحرانی، السید هاشم؛ رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١١٩ - حرف همزه
است، سپس به طرف على ٧ توجه نموده فرمود: اى على! غسل و كفن كردن مرا جز تو عهدهدار نشود. على عرض كرد: اى رسول خدا كيست كه به من آب (غسل) دهد (و با من در غسل دادن شما كمك نمايد) زيرا بدن شريف شما سنگين است و من به تنهايى قدرت بر اين طرف و آن طرف كردن بدن (و انجام تمام كارهاى غسل ندارم)؟ فرمود: جبرئيل به تو (كمك كند) و فضل (بن عباس) هم به دست تو آب دهد، و به فضل بگو چشمانش را ببندد، زيرا هر كه غير از تو عورت مرا ببيند (نابينا شود و) چشمش بيرون آيد.
عمار گويد: چون رسول خدا ٦ رحلت فرمود، (در وقت غسل) فضل به آن حضرت آب مىداد و جبرئيل او را كمك كرد، و چون از غسل فارغ شد و بدن حضرت را كفن كرد، عباس نزد او آمد و عرض كرد: اى على! مردم اجتماع كردهاند كه پيغمبر را در بقيع دفن كنند، و اينكه يكى از آنها بر ايشان امامت كند؟ على ٧ به نزد آنها آمده فرمود: اى مردم! رسول خدا در حال حيات و پس از مرگ امام ما است، آيا مىدانيد آن حضرت لعنت فرمود هر كه قبرستان را محل نماز خواندن قرار دهد، و كسى كه با خدا شريك قرار دهد، و كسى كه دندان پيشين او را شكست و لثه او را شكافت؟ مردم گفتند: اختيار با شما است و هر طور كه مىدانى همان طور انجام ده. على