قصه در قرآن - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٠٣
گويا كاهنانِ هوادار منفتاح اين سنگ را براى نوشتن اين مطالب به كار بردهاند تا ياد او را بزرگ بدارند و از او تجليل كنند و بدين وسيله وى را جاودان سازند. انتظار نمىرفت كه فرعون، ناگهانى و به اين صورت بميرد؛ بنابراين كاهنان خواستند حقايق را وارونه كرده، وانمود سازند كه فرعون بنى اسرائيل را از ميان برد تا شكست خود در برابر موسى را از مردم مصر- كه دين بنى اسرائيل را حرمت مىنهادند- پنهان سازند. كشف جسد منفتاح و نمايش آن در تالار اجساد موميايى شده پادشاهان در موزه مصرى قاهره، مصداق اين آيه كريمه است: «فَالْيَوْمَ نُنَجِّيكَ بِبَدَنِكَ لِتَكُونَ لِمَنْ خَلْفَكَ آيَةً»[١].
اين جسد با ديگر اجساد در قبر «آمينوفس دوم» در الاقصر يافت شده است. از آثار قبر منفتاح چنين پيداست كه وى خود را براى مرگش آماده نساخته بود و تشريفاتى را كه براى شخصى مثل او مرسوم بود، به انجام نرساندهاند.[٢]
گذرگاهى كه حضرت موسى عليه السلام و بنى اسرائيل به هنگام خروج از مصر از آن عبور كردند، به طور دقيق مشخص نشده است. تورات [تنها] نام مكانهايى را آورده است كه آنان از آن گذشتند تا به محل عبور رسيدند و اين مكانها امروزه ناشناخته است. ملوانان در درياى سرخ، جايى از خليج سوئز را «بركه فرعون» مىنامند و معتقدند حضرت موسى عليه السلام و بنى اسرائيل از آن محل عبور كردهاند.
آنجا از سوئز دور است و اگر كشتىهاى بخار در ابتداى شب حركت كنند، پس از نيمه شب به آنجا مىرسند.
[١] . يونس، ٩٢:« امروز تو را با زره خودت به بلندى ساحل مىافكنيم تا براى كسانى كه از پى تو مىآيند، عبرتى باشد.»
[٢] . بنگريد به: قصص الانبياء، عبدالوهّاب نجّار، ص ٢٠١- ٢٠٣. آنچه را ياد كرديم، استاد نجّار از كتاب احمد يوسف احمد نقل كرده است.