قصه در قرآن - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٨١ - ديوار بزرگ چين

راست گفته‌اند كه: «حبّ الشي‌ء يُعمي ويُصمّ» (دوست داشتن چيزى، انسان را كور و كر مى‌كند). خداوند همه را از خطا مصمون بدارد.

ديوار بزرگ چين‌

شن شيه هوانگ(chin chih Huaung) در سال ٢٢١ پيش از ميلاد، براى نخستين بار در تاريخ موفق شد كه همه ايالت‌ها و استان‌هاى چين را يكپارچه سازد و بدين وسيله نيروى انسانى و اقتصادى بسيارى برايش فراهم آمد و شروع به ساخت ديوار بزرگ چين كرد. براى اين كار هزاران مهندس و صدها هزار كارگر را براى برش و تراش سنگ‌ها به كار گمارد.[١] كار ساخت ديوار ادامه يافت‌[٢] تا آن‌كه مرزهاى شمالى ميان چين و مغولستان را مسدود كرد و راه نفوذ قبايل غارتگر و خونريزى را كه پيوسته به دشت‌هاى چين هجوم مى‌آوردند، بست.

اين ديوار از آب‌هاى درياى زرد- كه بخشى از درياى چين است- تا رشته كوه‌هاى «تاين تاغ» ادامه دارد و طول آن به حدود ١٥٠٠ مايل يا ٢٤٠٠ كيلومتر مى‌رسد[٣] و به موازات خطى ساحلى- كه رو به روى شبه جزيره لياوتونگ قرار دارد-

[١] . وى براى ساختن اين ديوار يا سد، همه مردم سالم چين را به كار گماشت و حتى نويسندگان وهنرمندان را به كوه كنى و سنگ تراشى واداشت. از هر سه مرد چينى، يك تن ناچار بود در ساختن ديوار شركت كند( فرهنگ فارسى، دكتر محمدمعين، ج ٥، ص ٥٥٢، بخش اعلام).

[٢] . ساختن ديوار چين تقريباً هجده سال طول كشيد( فرهنگ فارسى، دكتر محمدمعين، ج ٥، ص ٥٥٣).

[٣] . در دايرة المعارف باستان‌شناسى جهان- كه به اشراف لئونارد كوتريل و تأليف ٤٨ دانشمند باستان‌شناس است و محمد عبدالقادر محمد و دكتر زكى اسكندر آن را به عربى ترجمه كرده‌اند- طول نهايى اين ديوار، ١٤٠٠ مايل، معادل ٢٢٥٠ كيلومتر تعيين شده است( بنگريد به: ذوالقرنين القائد الفاتح والحاكم الصالح، ص ٣٤٩، حاشيه).