ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٨١ - باب حق همسايگى

١١- از ابى الربيع شامى، از امام صادق (ع) گويد:- خانه پر بود كه- فرمود:

همه بدانيد كه راستش از ما نيست هر كه با همسايه خود به خوشى رفتار نكند.

١٢- از ابى حمزه كه شنيدم امام صادق (ع) مى‌فرمود:

مؤمن كسى است كه همسايه‌اش از بوائق او آسوده باشد، گويد: گفتم: بوائق چيست؟ فرمود: ستم او و دغلى او.

١٣- از امام باقر (ع)، فرمود:

مردى نزد پيغمبر (ص) آمد و به او از آزار دادن همسايه‌اش شكايت كرد، رسول خدا (ص) به او فرمود: صبر كن، سپس باز آمد و شكايت كرد و فرمود: صبر كن، بار سوم باز آمد و شكايت كرد، پيغمبر (ص) به آن مرد شاكى فرمود: روز جمعه بامدادانى كه مردم براى نماز جمعه مى‌روند، اثاث خانه خود را بر سر راه آور تا هر كس به نماز جمعه مى‌رود، آن را بنگرد و چون از تو پرسند، به آنها وضع خود را گزارش بده، فرمود: چنين كرد و همسايه آزار دهنده‌اش آمد و به او گفت: اثاث خود را برگردان، من با خدا براى تو عهد مى‌كنم كه به آزار تو باز نگردم.

١٤- امام صادق (ع) فرمود: رسول خدا (ص) فرموده است:

به من ايمان ندارد كسى كه سير بخوابد و همسايه‌اش گرسنه باشد.