ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥١ - باب رغبت، رهبت، تضرع، ابتهال، استعاذه، مسألت(انواع دعا به درگاه خدا)

تضرع و زارى دعا كردن با اشاره به دو انگشت است و حركت دادن آنها، و ابتهال بالا بردن هر دو دست است و آنها را بكشى به بالا، و اين موقع اشك ريختن است و سپس دعا كنى.

٢- از محمد بن مسلم، گويد: از امام باقر (ع) پرسيدم از قول خدا عز و جل (٧٥ سوره مؤمنون): «كوچكى نكردند براى پروردگارشان و زارى نكردند به درگاه او» در پاسخ فرمود: استكانت همان كوچكى كردن است و تضرع بلند كردن هر دو دست است و زارى كردن بدانها.

٣- از مروك مرواريد فروش، از كسى كه نامش را برد، از امام صادق (ع)، گويد: رغبت را ياد كرد و درون دو كف را به آسمان برداشت و فرمود:

رهبت چنين است و دو پشت دستها را به آسمان نمود و تضرع چنين است و انگشتانش را به راست و چپ جنبانيد و تبتّل چنين است و انگشتانش را به بالا مى‌برد و يك بار به پائين مى‌آورد و ابتهال چنين است، دست خود را برابر رويش به سوى قبله كشيد و ابتهال نباشد تا اشك روان گردد.

٤- از محمد بن مسلم، گويد: شنيدم امام صادق (ع) فرمود:

مردى به من گذر كرد و من در نمازم دست چپ را براى دعا بلند كرده بودم، پس گفت: يا ابا عبد اللَّه! با دست راستت دعا كن، من گفتم: اى بنده خدا! راستى كه خدا تبارك و تعالى بر اين هم‌