ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٥٣ - باب فضل قرآن

حمد بر هيچ دردى هفتاد بار خوانده نشود جز اينكه آرام گردد.

١٦- معاوية بن عمّار از امام صادق (ع)، فرمود كه:

اگر حمد را هفتاد بار بر مرده‌اى بخوانند و جان به تنش برگردد شگفت نباشد.

١٧- از سليمان جعفرى از ابى الحسن (ع) گويد: شنيدمش مى‌فرمود: هيچ كس نباشد كه از دوران كودكى تعهّد كند كه در هر شب‌ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ‌ و قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ‌ را هر كدام سه بار و قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ را صد بار بخواند، و اگر نتواند قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ را پنجاه بار بخواند، جز اينكه خدا عز و جل هر گونه نزول و تعرّض كودكى و مرض تشنگى و فساد معده و جوشش خون را از او دفع كند تا وقتى بدان مواظبت كند تا پير شود، و اگر خود را پابند آن كند يا ديگرى او را بر آن وادارد تا روزى كه خدا عز و جل جانش را بگيرد، محفوظ بماند.

١٨- از حسين بن احمد منقرى گفت: شنيدم امام كاظم (ع) مى‌فرمود:

هر كه يك آيه از قرآن را براى خود كافى شناسد از شرق و غرب، او را بس باشد [هر گاه با عقيده باشد].

١٩- از مردى از امام صادق (ع) براى حفظ فرمود:

يك كوزه تازه بگير و در آن آب كن و سى بار إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ را بر آن بخوان و سپس آن را در آويز و از آن بنوش‌