ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦٣ - باب ستايش و ثناء پيش از دعا

٢- از محمد بن مسلم، گويد: امام صادق (ع) فرمود:

راستى در كتاب امير المؤمنين (ع) است كه مدح پيش از در خواست است و هر گاه به درگاه خدا عز و جل دعا كنى، او را تمجيد كن، گفتم: چه گونه‌اش تمجيد كنم؟ فرمود:

مى‌گوئى: اى كسى كه به من از رگ گردن نزديكترى، اى كه هر چيز را خواهى به خوبى انجام دهنده‌اى، اى كسى كه ميان مرد و دلش حائل مى‌شوى، اى كسى كه او در نظر انداز برترى است، اى آنكه چيزى به مانندش نيست.

٣- از امام صادق (ع)، فرمود:

همانا كه آن (يعنى آداب دعا) مدح است و ستايش و سپس اقرار به گناه، سپس در خواست راستش اين است كه به خدا هيچ بنده‌اى از گناه بيرون نشود جز به اقرار و اعتراف.

٤- از امام صادق (ع) مانند همين روايت ٣ (با اين تفاوت) كه فرمود: سپس ثناء و سپس اعتراف به گناه كن و سپاسگزار و تسبيح و تهليل بگو و بر او ستايش كن و صلوات بفرست بر محمد و آل محمد (ص) سپس در خواست كن تا به تو عطا شود.

٥- از حارث بن مغيره كه امام صادق (ع) فرمود:

هر گاه خواهى دعا كنى، خدا عز و جل را تمجيد كن و سپاسگزار و تسبيح و تهليل بگو و بر او ستايش كن و صلوات بفرست بر محمد و آل محمد (ص) سپس درخواست كن تا به تو عطا شود.

٦- امام صادق (ع) فرمود: هر گاه يكى از شماها حاجتى‌