ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦٢٢ - شرحهاى كتاب دعاء

٣- صلوات سبب جبران گناهان است كه مانع اجابت دعايند.

در نهايه گفته: صلاة، در لغت به معنى دعا است و عبادت مخصوصه را كه شامل دعا است صلاة گفته‌اند، و برخى گفته‌اند به معنى تعظيم است و عبادت مخصوصه چون براى تعظيم خدا است آن را صلاة گفته‌اند، و اما اينكه گوئيم: اللَّهم صل على محمد، يعنى محمد را در دنيا بزرگوار كن به وسيله بلند كردن نام و اظهار دعوت و ابقاء شريعت او و در آخرت به وسيله قبول شفاعت او در باره امتش و دو چندان كردن اجرتش و ثوابش.

صاحب وافى گفته است: معنى صلاة خدا به پيغمبرش افاضه انواع كرامات و لطائف نِعم است بر آن حضرت. از مجلسى (ره)- ذكر، به زبان است و شمول آن براى ياد آورى بدل بعيد است. از مجلسى (ره)- اين خبر را چند معنا است:

١- آنچه در حديث (٤) بيايد كه مقصود مقدمه و وسيله قرار دادن پيغمبر است پيش خدا براى هر حاجتى.

٢- مقصود اين باشد كه يك سوم دعاى خود را يا نيمى از آن و يا همه آن را صلوات بر تو مى‌سازم و حاجت خود را ياد نمى‌كنم. از مجلسى (ره)- «لا تجعلوني كقدح الراكب» يعنى مرا آخر دعاى خود نياوريد چنانچه شتر سوار ظرف آب خود را پس از بار كردن همه بنه خود بدان مى‌آوزيد و آن را پشتِ سر خود قرار مى‌دهد- تا آنكه مى‌گويد: از اين خبر معنى ديگر فهميده شود و آن اين است كه راكب به قدح خود اهميتى ندهد و بدان متوجه نشود مگر وقتى تشنه گردد و بدان حاجتمند شود و اوقات ديگر از آن غافل است و مقصود اين است كه در هر وقت بياد من باشيد و از آغاز تا انجام دعا بياد من باشيد. از مجلسى (ره)- اكثار محمول بر استحباب است و صلوات‌