ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦١٤ - شرحهاى كتاب دعاء

و بايد معنى خبر و وجه استشهاد به آيه را بيان كنيم. قوله: «استجيب له» يعنى زود اجابت شود و يا زود اجابت نشود و در آخرت به او عوض دهند و حاصل اين است كه براى تأخير اجابت، ترك اصرار نكند. و سبب استشهاد به آيه اين است كه ابراهيم (ع) اظهار اميدوارى و بلكه اطمينان نمود، زيرا «عسى» دلالت بر اثبات دارد. از مجلسى (ره)- اينكه دعاى نهان از دعاى عيان بهتر است و يا با آن برابر است در صورتى است كه دعاى عيان از روى اخلاص باشد و مشوب به رياء و سمعه و طلب شهرت نگردد و گر نه ميان آنها نسبتى نيست.

و اين اخبار منافات دارد با آنچه وارد شده است از استحباب اجتماع براى دعاى به درگاه خدا تبارك و تعالى و به زودى وجه جمع ميان آنها بيايد (ان شاء اللَّه). از مجلسى (ره)- ابن قتيبه گفته: مردم گمان برده‌اند كه ظل و فى‌ء يك معنى دارند، و چنين نيست، ظل، سايه بامداد و شب است، و فى‌ء، سايه بعد بعد از ظهر است و به سايه صبح اطلاق نشود زيرا آن سايه‌اى است كه از سوى مغرب به سوى مشرق برگشته است و فيئ هم به معنى برگشت است؛ در روايت عدة الداعى وقت بعد از ظهر را به اندازه خواندن چهار ركعت نماز به آرامى محدود كرده است. از مجلسى (ره)- حاصلش اين است كه رقت قلب نشانه پاكى آن است از دغلى و حسد و افكار بيهوده و خيالات باطله، و نشانه توجه آن است به خدا و رو گردانيدن از آنچه جز او است و وصول به حق و تقرب به حضرت او، و خلوص و پاكى دل نشانه و سبب اجابت دعا است. از مجلسى (ره)- جوهرى گفته:

سحر، اندكى پيش از سپيده دم است. و فيروزآبادى و ديگران هم چنين گفته‌اند.