ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٥٩ - باب وضع نشستن

باب وضع نشستن‌

١- از عبد العظيم بن عبد اللَّه بن حسن علوى حديث را به معصوم رسانيده كه فرمود: پيغمبر (ص) بر سه وضع مى‌نشست:

١- بر سر دو پا و آن اين است كه دو ساق را از زمين بلند گذارد و دو زانو را در ميان دو دست خود بگيرد و به ذراع خود تكيه دهد.

٢- گاهى هم بر سر دو زانو مى‌نشست.

٣- گاهى هم يك پا را تا مى‌كرد و ديگرى را روى آن مى‌گشود و هرگز ديده نشد چهار زانو بنشيند.

٢- از ابى حمزه ثمالى، گويد: من ديدم على بن الحسين (ع) نشسته و يكى از دو پا را روى ران ديگر نهاده، گفتم: مردم از اين نشستن بدشان آيد و گويند: اين نشستن پروردگارى است، در پاسخ فرمود:

من خود از دل تنگى چنين نشستم و پروردگار را دلتنگى نيست و چرت و خواب او را فرانگيرد.

٣- از امام صادق (ع)، فرمود:

هر كه كمتر از شرافت مآبى و صدر مجلس خشنود باشد، خدا و فرشته‌ها پيوسته بر او رحمت فرستند تا از آن مجلس برخيزد.