ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمرهاي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٩٣ - باب كسى كه رفاقت و همنشينى او بايست است
گردند به درگاه خدا، اگر خوبان باشند به نظر خوب آيند و اگر بدان باشند بدان، و كسى نميرد جز اينكه هنگام مرگ در نظر او نمونهها باز ديد آيند.
٤- از امام صادق (ع) كه فرمود:
به رفيقان ديرين و نجيب بچسب و از هر تازه به دوران رسيده كه پيمان و امان و تعهد و ميثاقى نمىشناسند بپرهيز، و از واثق مردم در نزد خود حذر كن (كه ممكن است روزى دشمن شود).
٥- امام صادق (ع) فرمود:
محبوب ترين برادرانم در نزد من كسى است كه عيوبم را به من هديه كند (يعنى خيرخواهانه، آنها را ياد آورى كند).
٦- امام صادق (ع) فرمود:
صداقت و دوستى در ميان نباشد جز با شرائطش و هر كه داراى همه آن شروط يا برخى از آنها است، او را اهل صداقت دان و هر كس هيچ كدام از آنها را ندارد، او را به صداقت نسبت مده، اول:
اينكه نهان و عيانش براى تو يكى باشد، دوم: اينكه آراستهگى تو را آراستهگى خودش داند و زشتى تو را زشتى خودش شمارد، سوم:
اينكه به جاه و مالى رسيد دست از تو برندارد، چهارم: اينكه از آنچه تواند به تو دريغ نكند، پنجم كه همه اينها را لازم دارد: اين است كه هنگام بيچارگى و نكبت تو را واننهند.