ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٧٧ - باب نوادر

من بايست كه شما را بدان گزارش دهم هنگامى كه فراهمش كردم تا آن را بخوانيد.

٢٤- از سعيد بن عبد اللَّه اعرج، گويد: از امام صادق (ع) پرسيدم از مردى كه قرآن را مى‌آموزد و سپس آن را فراموش مى‌كند و باز بياموزد و باز هم آن را فراموش مى‌كند، بر او گناهى است؟

در پاسخ فرمود: نه.

٢٥- از امام صادق (ع) كه پدرم فرمود:

هيچ مردى قرآن را بر هم نزده است جز اينكه كافر شده.

٢٦- از سدير، از امام باقر (ع) فرمود:

سوره ملك است كه جلوگير است، از عذاب قبر جلوگيرى كند و در تورات به نام سوره ملك نوشته شده، و هر كس آن را در شبش بخواند، كار بسيار و پاكيزه‌اى كرده است و از غافلان نوشته نشود به وسيله خواندن آن، و من آن را قبل از ركوع بعد از نماز عشاء آخرين نماز شبانه روز مى‌خوانم در هنگامى كه نشسته‌ام (ظاهراً در نماز و تيره باشد) و پدرم آن را در هر روز و هر شب مى‌خواند و هر كه آن را بخواند هر گاه ناكر و نكير (دو فرشته بازپرس در گور) از سوى دو پايش بر او در گورش در آيند دو پايش بدانها گويند: از سوى من راهى نداريد زيرا اين بنده به روى من مى‌ايستاد و در هر شب و روز سوره ملك را مى‌خواند و هر گاه از سوى شكمش نزد او آيند، به آنها گويد: از سوى من براى شماها