ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٣٧ - باب در مدتى كه قرآن خوانده شود و به پايان رسد

باب در مدّتى كه قرآن خوانده شود و به پايان رسد

١- از محمد بن عبد اللَّه گويد: به امام صادق (ع) گفتم: من قرآن را در يك شب بخوانم؟

فرمود: من خوش ندارم كه در كمتر از يك ماه آن را بخوانى.

٢- از على بن ابى حمزه گويد: به امام صادق (ع) وارد شدم و ابو بصير به او عرض كرد: قربانت در ماه رمضان همه قرآن را در يك شب بخوانم؟

فرمود: نه، گفت: در دو شب؟ فرمود: نه، گفت: در سه شب؟ فرمود: ها، و بادست خود اشاره كرد (يعنى بخوان) سپس فرمود: اى ابا محمد، راستى براى ماه رمضان حق و حرمتى است كه هيچ كدام از ماه‌ها بدان نمانند و اصحاب محمد (ص) همه قرآن را در يك ماه يا كمترى مى‌خواندند، راستى قرآن با شتاب و درهم ورهم خوانده نشود ولى بايد با آرامى و تأنّى خوانده شود، هر گاه به آيه‌اى گذرى كه در آن ذكر بهشت است در نزد آن ايست كن و از خدا عز و جل بهشت بخواه، و هر گاه به آيه‌اى گذرى كه در آن ذكر دوزخ است در نزد آن ايست كن و از دوزخ به خدا پناه بر.

٣- از حسن بن خالد گويد: به امام صادق (ع) گفتم: در چند روز قرآن را بخوانم؟